Taos en ons heerlijke B&B huisje

De nacht was niet zo sterk. Het hotel ligt direct naast een grote interstate snelweg en dus is er veel overlast van het verkeer. Als dan ook nog bij de buren vannacht om drie uur op de deur wordt geklopt, slaap ik daarna nauwelijks meer. Het hotel is eenvoudig, maar heeft verder een prima douche en bedden, maar we zijn blij als we na het ontbijt weer verder New Mexico intrekken. De stad Albuquerque is vrij groot, en is een nette stad. Woonwijken waar we door heen rijden zien er allemaal heel netjes uit. We zien veel oude verwijzingen naar het oude Mexico en de Spaanse tijden, doordat er veel borden gewoon in het Spaans hun boodschap weergeven. Ik heb de Tomtom ingesteld op een winkel ergens bij de rand van het centrum en moeiteloos stuur ik de auto naar “Sound on music”. Op internet kwam ik de winkel tegen en zag dat ze vrijwel alleen tweedehands gitaren verkochten, dus daar wil ik toch echt even kijken.  Ik heb al anderhalve week geen gitaar aangeraakt en mijn vingers jeuken om even een riedeltje te spelen. Het blijkt een flinke winkel te zijn, met een behoorlijk aanbod van tweedehands gitaren, basgitaren, drumstellen en accessoires. De gitaren hoek is het grootst en het voelt heerlijk om even op een krukje te zitten met zo’n houten plank op mijn schoot. Elske is bij de entree ergens op een krukje gaan zitten en wacht rustig af. Ik probeer zeker een stuk of tien gitaren, maar er zijn er maar twee die ik echt lekker vind spelen en die hoef ik eigenlijk niet, dus dat scheelt weer hahaha.

Van Albuquerque rijden we via Santé Fe naar Taos, waar we een bed & Breakfast hebben geboekt. Maar voordat we de grote stad verlaten halen we nog even een koffie voor Elske. Hiervandaan zetten we de weg voort richting een afslag voor Santé Fe en deze afslag heet: Bonanza Creek Road. Ik heb de serie vroeger als kind wel op televisie gezien, maar volgens mij waren het toen al herhalingen. De oude western serie is hier op de Bonanza Ranch in New Mexico opgenomen en het lijkt me leuk om de filmset te bezoeken. Maar er zijn nog twee redenen om de filmset te bezoeken. Drie kwart jaar geleden is hier een schietincident geweest tijdens een filmopname, waarin de acteur Alec Baldwin iemand per abuis heeft dood geschoten. Ook dat was hier.  Voor mij een belangrijke reden is dat de rockgroep Guns and Roses een stuk videoclip hier bij de kerk hebben opgenomen. Tijdens de legendarische gitaar solo van het nummer November Rain staat Slash, de gitarist van Guns and Roses voor de kerk te spelen. Het gebied is prachtig. Het glooiende groen en aan beide kanten van de weg zo nu een dan een boerderij of woonhuis. Het ziet er prachtig uit. Uiteindelijk staan we voor een hek aan de linkerzijde van de weg, met een grote ketting erom. Helaas kan je niet naar binnen. Dat is enorm balen, maar we zijn niet zomaar te stoppen en rijden nog even in de rondte om te zien of we een zijweg kunnen vinden of dat we ergens omheen kunnen rijden. We merken dat het heel lastig is en er staan diverse bordjes aan de kant van de wegen, dat je niet zomaar ergens in mag. Ook wat waarschuwingen dat direct de sheriff wordt ingeschakeld, dus we zijn voorzichtig. Na enkele straatjes te hebben geprobeerd, komen we in een zijweggetje waar we wel de filmset ontdekken. Een rijtje western huizen zijn als decor neer gezet en zien er mooi uit. Helaas kunnen we niet dichterbij, want er is een groot hek aanwezig met slot en verbodsborden, maar ook bewaking middels honden. Helaas dus, Deze missie is niet geslaagd. Er zijn ook geen mensen die we kunnen aanspreken hierover. Het enige wat we hier horen zijn de vele krekels, maar die horen we al anderhalve week.

Via de mooie kronkelweg rijden we terug richting de snelweg, richting Santé Fe. Het centrum is erg mooi van Santé Fe, maar de buiten wijken zijn behoorlijk rommelig. Het leuke vind ik dat je duidelijk de Mexicaanse cultuur hier ziet. De huisjes lijken veel op elkaar, en zien er allemaal heel gezellig uit.

We stoppen verder niet bij Santé Fe, maar blijven door rijden richting Taos. Aan de linkerzijde van ons is een rivier tevoorschijn gekomen. De Rio Grande is een behoorlijk grote rivier, die zich een stuk verderop laat zien als een enorme grote kloof in de aardkorst. De kloof is behoorlijk diep en beneden stroomt het water overvloedig. Enkele kilometers terug zagen we nog mensen vissen aan deze rivier, maar dat lijkt nu onmogelijk door de hoge, steile rotswanden. Dan rijden we Taos binnen en zien we wederom een prachtig, compacte stad. 

Het is hier enorm Mexicaans en dat uit zich in de gezellige Mexicaanse huisjes in terracotta kleur, met lichte blauwe kozijnen. De Mexicaanse sfeer is hier helemaal op zijn top en we rijden direct naar het centrum om daar door heen te wandelen. De gezellige winkeltjes en restaurantjes zien er allemaal even verzorgd uit. Maar ook de huisjes en de straatjes zijn allemaal erg netjes opgeruimd en er zijn veel art galleries met prachtige kunstwerken te bezichtigen. We lopen wat straatjes door en besluiten dan naar ons slaapplaats te rijden nu het nog licht is. Na drie en een halve kilometer zijn we er al en het ziet er heel erg mooi uit. De Bed en Breakfast heeft tien kamers te verhuren, die er geweldig uit zien. Aan de buitenzijde heeft het huis een Mexicaanse sfeer en om het huis heen is enorm veel groen. We worden hartelijk ontvangen en bekijken onze prachtige kamer en maken even een praatje met de eigenares en haar broer. Het is één van de mooiste B&B waar we hebben geslapen.

Na het inchecken rijden we terug naar het centrum van Taos, om daar van een heerlijke, hoe kan het ook anders, Mexicaanse maaltijd te genieten. Elske heeft niet al te veel trek en neemt een kindermenu met quesadilla met kaas (een soort kaas pannenkoek) en een salade met patatjes. Ik heb lekker een beef maaltijd met enkele garnalen, wat pepers, rijst, bonen en de gebruikelijke Guacamole en sour crème. Het smaakt ons goed. Na het ijsje als dessert rijden we terug naar het leuke B&B huisje. Vannacht vallen we met de krekels op de achtergrond heerlijk in slaap.